Articles

Onderzoek en instandhouding in Zuid-Sonora, Mexico

Stenocereus thurberi (orgelpijpcactus, pitahaya )


Stenocereus thurberi in tropisch loofbos, nabij Alamos, Sonora. Foto: Mark Dimmitt

Inwoners van de Verenigde Staten zijn geneigd orgelpijpcactussen te zien als woestijnsoorten die moeten worden gezocht in het Nationale Monument dat hun naam draagt. In feite bereiken de planten van deze soort hun grootste dichtheid in het doornstruikgewas aan de kust van zuidelijk Sonora. De soort komt ook voor in tropisch loofbos; hier kunnen de planten vrij hoog worden, maar ze zijn zelden algemeen vanwege de concurrentie met bomen.

De bloemen gaan ‘s nachts open en worden hoofdzakelijk bestoven door nectar etende vleermuizen. De vleermuizen zijn ook belangrijke consumenten van de vruchten en effectieve zaadverspreiders. Verscheidene vogelsoorten eten de vruchten en verspreiden de zaden.

De mensen smullen ook van de vrucht, die een van de lekkerste cactusvruchten in de Sonorawoestijn is. De pitahaya dulce in de kustvlakte van Sonora wordt op kleine schaal commercieel geoogst door de Mayo-indianen. De pitahaya moet snel worden geconsumeerd omdat hij niet goed kan worden vervoerd of bewaard.


Stenocereus thurberi in doornstruikgewas aan de kust bij het Mayo-vissersdorp Las Bocas. Deze smalle kuststrook in het zuiden van Sonora herbergt een pitahayal met een buitengewone dichtheid. Een groot deel ervan is vernietigd door bebouwing voor gewassen en garnalenkwekerijen. Foto: Mark Dimmitt

Bloem van Stenocereus thurberi. Foto: Mark Dimmitt


Stenocereus thurberi bezocht door een havikvlinder, Manduca ******. Motten kunnen bijdragen aan bestuiving, maar dit individu lijkt niet in contact te komen met stuifmeel of stempel. Foto: Mark Dimmitt